borsuk

borsuk (język polski)

borsuk (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈbɔrsuk], AS: [borsuk] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. zoologia ssak drapieżny z rodziny kunowatych; zob. zobacz też borsuk w Wikipedii

(1.2) pot. potocznie człowiek ponury, skryty, lubiący samotność

odmiana:

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	borsuk	borsuki
dopełniacz	borsuka	borsuków
celownik	borsukowi	borsukom
biernik	borsuka	borsuki
narzędnik	borsukiem	borsukami
miejscownik	borsuku	borsukach
wołacz	borsuku	borsuki

przykłady:

(1.1) Z sierści borsuka wyrabiano dawniej pędzle.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) jaźwiec

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik borsuczę, borsuczyca

przym. przymiotnik borsuczy, borsukowaty

związki frazeologiczne:

etymologia:

tur. turecki borsuk

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) badger
• duński: (1.1) grævling w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) blaireau m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) tejón m rodzaj męski; (1.2) solitario m rodzaj męski, huraño m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) das
• ido: (1.1) daxo
• kazachski: (1.1) борсық
• niemiecki: (1.1) Dachs m rodzaj męski
• norweski (bokmål): (1.1) grevling
• nowogrecki: (1.1) ασβός m rodzaj męski
• pruski: (1.1) ābzdus m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) барсук m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) grävling w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) борсук m rodzaj męski
• walijski: (1.1) broch m rodzaj męski
• węgierski: (1.1) borz

źródła: