hund
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: Hund
Spis treści |
[edytuj] hund (język duński)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
odmiana: (1.1) en hund, hunden, hunde, hundene; (1.2) en hund, hunden, -, -
przykłady:
- (1.1) Jeg er ikke bange for hunde. → Nie boję się psów.
- (1.2) Vil du låne mig en hund? → Pożyczysz mi stówę?
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ gør, hundefanger
synonimy: (1.1) tæve (suka), hvalp (szczeniak), pogard. køter, slang tæppetisser
antonimy: (1.1) kat
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: der ligger hunden begravet (tu leży pies pogrzebany), gå i hundene (zejść na psy), leve som hund og kat (żyć jak pies z kotem)
etymologia:
uwagi: zobacz też: zwierzęta w języku duńskim
[edytuj] hund (esperanto)
znaczenia:
morfem
- (1.1) pies
wyrazy pochodne: rzecz. hundo
etymologia:
uwagi:
[edytuj] hund (język norweski (bokmål))
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) pies
odmiana: (1.1) en hund, hunden, hunder, hundene
przykłady:
- (1.1) Som herre så hund - hunder og hundeeiere ligner på hverandre. → Jaki pan taki pies - psy i ich właściciele są do siebie podobni.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] hund (język staroangielski)
wymowa: IPA: /hʊnd/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
rzeczownik, rodzaj męski
- (2.1) pies
odmiana: ~es
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) ze staroniemieckiego *hundam, z protoindoeuropejskiego *(d)ḱm̥tóm; (2.1) ze staroniemieckiego *hundaz, z protoindoeuropejskiego *ḱwn̥tós z *ḱwō (pies)
uwagi:
[edytuj] hund (język szwedzki)
wymowa: IPA: /hɵnd/ posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) pies
odmiana: en ~, ~en, ~ar, ~arna
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) vovve, vofsing
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
