hund

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Hund

Spis treści 1 hund (język duński) 2 hund (esperanto) 3 hund (język norweski (bokmål)) 4 hund (język staroangielski) 5 hund (język szwedzki)

[edytuj] hund (język duński)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) pies

(1.2) slang banknot o nominale 100 koron

odmiana: (1.1) en hund, hunden, hunde, hundene; (1.2) en hund, hunden, -, - przykłady:

(1.1) Jeg er ikke bange for hunde. → Nie boję się psów.

(1.2) Vil du låne mig en hund? → Pożyczysz mi stówę?

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ gør, hundefanger
synonimy: (1.1) tæve (suka), hvalp (szczeniak), pogard. pogardliwie køter, slang tæppetisser
antonimy: (1.1) kat
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: der ligger hunden begravet (tu leży pies pogrzebany), gå i hundene (zejść na psy), leve som hund og kat (żyć jak pies z kotem)
etymologia:
uwagi: zobacz też: zwierzęta w języku duńskim

[edytuj] hund (esperanto)

wymowa:
znaczenia:
morfem

(1.1) pies

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne: rzecz. rzeczownik hundo, hundaro, hundejo, hundido, hundino, hundkaptisto, ĉashundo, ĉenhundo, domhundo, leporhundo, melhundo, ŝafhundo, terhundo; przym. przymiotnik hunda
związki frazeologiczne:
etymologia: niem. niemiecki Hund
uwagi:

[edytuj] hund (język norweski (bokmål))

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) pies

odmiana: (1.1) en hund, hunden, hunder, hundene przykłady:

(1.1) Som herre så hund - hunder og hundeeiere ligner på hverandre. → Jaki pan taki pies - psy i ich właściciele są do siebie podobni.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] hund (język staroangielski)

wymowa: IPA: /hʊnd/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) setka (100)

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) pies

odmiana: ~es przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) ze staroniemieckiego *hundam, z protoindoeuropejskiego *(d)ḱm̥tóm; (2.1) ze staroniemieckiego *hundaz, z protoindoeuropejskiego *ḱwn̥tós z *ḱwō (pies)
uwagi:

[edytuj] hund (język szwedzki)

wymowa: IPA: /hɵnd/ wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) zool. zoologia pies

odmiana: en hund, hunden, hundar, hundarna przykłady:

(1.1) Hundar och katter dödas på gatorna. → Psy i koty są zabijane na ulicach.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) vovve
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: här ligger en hund begraven
etymologia:
uwagi: zobacz też: zwierzęta w języku szwedzkim