rynek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] rynek (język polski)

rynek (1.1)
rynek (1.2)


wymowa: IPA: /rɨnɛk/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wydzielona część miasta, plac, gdzie kupcy sprzedają swoje towary ze straganów; zob.  też rynek (architektura) w Wikipedii
(1.2) centralne miejsce w mieście (gdzie dawniej był rynek (1.1))
(1.3) ekon.  pojęcie obejmujące cały handel jakimiś surowcami lub produktami na jakimś obszarze; zob.  też rynek (ekonomia) w Wikipedii
(1.4) reg. łódz. [1] bazar, targowisko, miesce targu niekoniecznie na rynku (1.1)

odmiana: (1) lp  ryn|ek, ~ku, ~kowi, ~ek, ~kiem, ~ku, ~ku; lm  ~ki, ~ków, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:

(1.1) Kupiliśmy na rynku świeżą kapustę i mięso.
(1.2) Na (=przy) rynku znajduje się poczta, kościół, komisariat i urząd miasta.
(1.3) Na polskim rynku stali zanotowano znaczny wzrost cen.

składnia:
kolokacje: (1.1) sprzedawać/kupować na rynku; iść na rynek; (1.2) być na/przy rynku, iść na rynek/do rynku; (1.3) rynek światowy/krajowy/wewnętrzny/...; rynek stali/stalowy/węgla/węglowy/pracy/...; wypuszczać coś na rynek = rozpoczynać sprzedaż czegoś; rynek kapitałowy
synonimy: (1.1) targowisko, targ, bazar; (1.2) centrum, plac; (1.3) handel; (1.4) ryneczek
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1-2) zdrobn.  ryneczek; (1) przym.  rynkowy
związki frazeologiczne: (1.3) wolny rynek, prawa rynku, czarny rynek, rynek zbytu
etymologia: (1.1) niem.  Ring; (1.2) z (1.1); (1.3) z (1.1)
uwagi: tłumaczenia:

źródła:

  1. Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 73,265, Łódź, WUŁ, 2007. ISBN 978-83-75-25095-4.
W innych językach