rynek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] rynek (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) wydzielona część miasta, plac, gdzie kupcy sprzedają swoje towary ze straganów. Zobacz też: rynek (architektura) w Wikipedii.
- (1.2) centralne miejsce w mieście (gdzie dawniej był rynek (1.1))
- (1.3) ekonomia umyślne pojęcie obejmujące cały handel jakimiś surowcami lub produktami na jakimś obszarze. Zobacz też: rynek (ekonomia) w Wikipedii.
odmiana: (1) lp ryn|ek, ~ku, ~kowi, ~ek, ~kiem, ~ku, ~ku; lm ~ki, ~ków, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki
przykłady:
- (1.1) Kupiliśmy na rynku świeżą kapustę i mięso.
- (1.2) Na (=przy) rynku znajduje się poczta, kościół, komisariat i urząd miasta.
- (1.3) Na polskim rynku stali zanotowano znaczny wzrost cen.
składnia:
kolokacje: (1.1) sprzedawać/kupować na rynku; iść na rynek; (1.2) być na/przy rynku, iść na rynek/do rynku; (1.3) rynek światowy/krajowy/wewnętrzny/...; rynek stali/stalowy/węgla/węglowy/pracy/...; wypuszczać coś na rynek = rozpoczynać sprzedaż czegoś; rynek kapitałowy
synonimy: (1.1) targowisko, targ, bazar; (1.2) centrum, plac; (1.3) handel
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1-2) zdrobn. ryneczek; (1) przym. rynkowy
związki frazeologiczne: (1.3) wolny rynek, prawa rynku, czarny rynek, rynek zbytu
etymologia: (1.1) niem. Ring; (1.2) z (1.1); (1.3) z (1.1)
uwagi:
tłumaczenia:
