mieszkanka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

mieszkanka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[mʲjɛˈʃkãnka], AS[mʹi ̯eškãnka], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. -nk-  i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) osoba płci żeńskiej na stałe mieszkająca w jakimś miejscu (regionie, mieście)
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) lokatorka
antonimy:
(1.1) turystka
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  mieszkanie n 
forma męska mieszkaniec m 
czas.  mieszkać, zamieszkiwać
przym.  mieszkalny, mieszkaniowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol.  mieszkaniec[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: mieszkaniec
źródła:
  1. Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 17.