umrzeć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

umrzeć (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈũmʒɛʨ̑], AS[ũmžeć], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

czasownik dokonany (ndk.  umierać)

(1.1) aspekt dokonany od umierać
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) skonać, zginąć, przen.  odejść, rozstać się z życiem, przejść na tamten świat, wydać ostatnie tchnienie, wyzionąć ducha, oddać ducha, oddać Bogu ducha, zasnąć na wieki, pożegnać się ze światem, książk.  przenieść się/odejść na łono Abrahama, wulg.  i o zwierzętach zdechnąć, pot.  iść/pójść do Abrahama na piwo, kopnąć w kalendarz, wykorkować, wykitować, przekręcić się, kojfnąć, wulg.  odwalić kitę
antonimy:
(1.1) urodzić się, narodzić się, przyjść na świat
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  umarły m 
czas.  umarły, umierać ndk. 
ims.  umarły
przym.  obumarły
związki frazeologiczne:
umarł w butachumarł król, niech żyje królumrzeć pod nożem
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: umierać
źródła: