umrzeć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
umrzeć (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
czasownik dokonany (ndk. umierać)
- (1.1) aspekt dokonany od umierać
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) skonać, zginąć, przen. odejść, rozstać się z życiem, przejść na tamten świat, wydać ostatnie tchnienie, wyzionąć ducha, oddać ducha, oddać Bogu ducha, zasnąć na wieki, pożegnać się ze światem, książk. przenieść się/odejść na łono Abrahama, wulg. i o zwierzętach zdechnąć, pot. iść/pójść do Abrahama na piwo, kopnąć w kalendarz, wykorkować, wykitować, przekręcić się, kojfnąć, wulg. odwalić kitę
- antonimy:
- (1.1) urodzić się, narodzić się, przyjść na świat
- związki frazeologiczne:
- umarł król, niech żyje król
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: umierać
- czeski: (1.1) zemřít
- dolnołużycki: (1.1) wumrěś
- górnołużycki: (1.1) wumrěć
- kazachski: (1.1) өлу
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) умереть
- źródła:
