komuna
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
komuna (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wspólnota ludzi żyjących razem w oparciu o dzielenie się pracą i własnością
- (1.2) pot. pejor. komunizm, socjalizm
- (1.3) pot. pejor. komuniści
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik komuna komuny dopełniacz komuny komun celownik komunie komunom biernik komunę komuny narzędnik komuną komunami miejscownik komunie komunach wołacz komuno komuny - (1.2-3)
przypadek liczba pojedyncza mianownik komuna dopełniacz komuny celownik komunie biernik komunę narzędnik komuną miejscownik komunie wołacz komuno
- przykłady:
- (1.1) Hippisi nie chcieli zakładać rodzin, bo woleli żyć w komunach.
- (1.2) Za komuny nic nie było, a wszystko było; teraz wszystko jest, a nic nie ma. (Arnold Boczek w serialu Świat według Kiepskich)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. komunistyczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- niemiecki: (1.1) Kommune f; (1.2) Kommunismus m
- źródła:
komuna (esperanto)[edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- przykłady:
- (1.1) Do mi alpinglis ĝin al tabulo en la komuna kafumejo.[1] → Więc przypiąłem go na tablicy we wspólnej kawiarence.
- (1.1) Ĉiuj multnaciaj ŝtatoj en la historio havis komunan lingvon, apud la lokaj lingvoj, sed tiam temis pri imperioj, kie la lingvo de la kortego aŭ de la dominanta popolo estis trudita al la ceteraj popoloj. → Każde wielonarodowe państwo w historii miało wspólny język obok języków lokalnych, ale to dotyczyło imperiów, gdzie język dworu lub dominującego ludu, był narzucony pozostałym ludom.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- azenon komunan oni batas plej multe • malfeliĉo komuna estas malpli premanta • sango komuna reciproke sin altiras
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ T. Steele "Kvazaŭ ĉio dependus de mi", Vlaamse Esperantobond v.z.w., 2009, s. 273
