zwyczajny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] zwyczajny (język polski)
wymowa:
znaczenia:
przymiotnik
odmiana: (1.1) zwyczajn|y, ~a, ~e, ~i, ~e; stopień wyższy: ~iejszy przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) zwykły, pospolity, normalny, prosty, przeciętny, typowy
antonimy: (1.1) niezwykły, specjalny, wyjątkowy, niesamowity
wyrazy pokrewne: rzecz. zwyczajność; przysł. zwyczajnie
związki frazeologiczne: profesor zwyczajny
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ordinary, common, normal, simple, mere
- duński: (1.1) almindelig, ordinær
- esperanto: (1.1) ordinara
- francuski: (1.1) ordinaire, coutumier, commun, normal
- hiszpański: (1.1) ordinario, común, corriente, regular
- interlingua: (1.1) consuete, consuetudinari
- islandzki: (1.1) algengur
- kaszubski: (1.1) prosti
- niemiecki: (1.1) gewöhnlich
- norweski (bokmål): (1.1) alminnelig
- rosyjski: (1.1) обычный, простой
- serbski: (1.1) обичан
- slovio: (1.1) obicxju (обичйу)
- słowacki: (1.1) jednoduchý
- szwedzki: (1.1) slät
- ukraiński: (1.1) звичайний
- włoski: (1.1) comune, ordinario, semplice, normale