commune

commune (język angielski)

wymowa:

rzecz. rzeczownik

bryt. brytyjski angielski (RP Received Pronunciation) enPR: kŏm'yo͞on, IPA: /ˈkɒmjuːn/, SAMPA: /"kQmju:n/

amer. amerykański angielski enPR: käm'yo͞on, IPA: /ˈkɑmjuːn/, SAMPA: /"kAmju:n/

czas. czasownik enPR: kəmyo͞on', IPA: /kəˈmjuːn/, SAMPA: /k@"mju:n/

znaczenia:

czasownik

(1.1) obcować (np. z przyrodą), przebywać (z kimś, czymś)

(1.2) rel. religia przyjmować komunię

rzeczownik

(2.1) wspólnota, komuna

(2.2) gmina (we Francji)

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(2.1) Paris Commune → Komuna Paryska

synonimy:

(1.2) take communion

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik communion

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

commune (język francuski)

wymowa:

IPA: /kɔ.myn/ wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gmina

(1.2) wspólnota

odmiana:

lp liczba pojedyncza commune; lm liczba mnoga communes

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: