narzucać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] narzucać (język polski)

wymowa:
IPA[naˈʒuʦ̑aʨ̑], AS[nažucać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) rzucać przedmioty na jakąś powierzchnię
(1.2) zmuszać kogoś do akceptacji czegoś
(1.3) pośpiesznie ubrać się w coś, okrywać sobie ramiona

czasownik zwrotny

(2.1) ~ siębyć nachalnym, zmuszać kogoś do przebywania ze sobą
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Narzucił koc na łóżko.
(1.2) On bardzo często narzuca swoje zdanie.
(1.3) Narzuć na siebie jakąś cieplejszą bluzkę!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) wprosić się
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  narzuta
czas.  narzucić dk. 
przym.  narzutowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia