tablica

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

tablica (język polski)[edytuj]

tablica (1.1)
tablica (1.2)
tablica (1.3)
tablice (1.3) logarytmiczne
tablica (1.4)
wymowa:
IPA[taˈblʲiʦ̑a], AS[tablʹica], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) miejsce do umieszczania ogłoszeń, informacji
(1.2) miejsce do pisania (czarna lub zielona deska za pomocą kredy lub biały plastik za pomocą pisaka)
(1.3) zestawienie danych, wzorów
(1.4) płyta z jakimś napisem, informacją
(1.5) inform.  kontener danych, do których dostęp uzyskiwany jest przy pomocy, na ogół liczbowego, klucza; zob.  też tablica (informatyka) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
(1.1) Informacje zostały wywieszone na tablicy.
(1.2) Nauczyciel napisał na tablicy temat lekcji.
(1.3) Na tablicy matematycznej wzory na obliczanie pól figur.
składnia:
kolokacje:
(1.1) wieszać / przyczepić / zawiesić / umieścić coś na tablicy
(1.2) wywołać kogoś do tablicy • napisać / narysować coś na tablicy
(1.3) tablice matematyczne / logarytmiczne / astronomiczne / pływów
(1.5) tablica dynamiczna / statycznadeklarować tablicę • tablica asocjacyjnatablica mieszająca
synonimy:
(1.1) gazetka, tablica ogłoszeń
(1.3) tabela
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  tablicowanie n , tabela f , tableau n 
zdrobn.  tabliczka f 
czas.  tablicować ndk. 
przym.  tablicowy, tabliczkowy
związki frazeologiczne:
tablica alokacji plików
etymologia:
łac. [1]
uwagi:
zob.  też tablica w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 138.