wspólnota
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
wspólnota (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) grupa ludzi / państw związanych podobnymi poglądami / dążeniami
- (1.2) posiadanie wspólnych cech; wspólne posiadanie / przeżywanie czegoś
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wspólnota wspólnoty dopełniacz wspólnoty wspólnot celownik wspólnocie wspólnotom biernik wspólnotę wspólnoty narzędnik wspólnotą wspólnotami miejscownik wspólnocie wspólnotach wołacz wspólnoto wspólnoty
- przykłady:
- (1.1) Jak wspólnota międzynarodowa może pomagać ubogim krajom?
- (1.2) Arabowie to wspólnota religijno-językowo-kulturowa, która skupia ludność uznającą język arabski za ojczysty[1].
- (1.2) Innym rodzajem wspólnoty jest diaspora - wspólnota rozproszona, w której te same przekonania i uczucia nie wiążą ludzi w samym miejscu. Wspólnota przekonań jest tu niemal nieosiągalna, wspólnota uczuć zaś w małym stopniu zagraża obcym, gdyż to członkowie diaspory są obcy w zewnętrznym świecie[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) Wspólnota Niepodległych Państw • Wspólnota Europejska • Wspólnoty Europejskie • wspólnota lokalna
- (1.2) wspólnota kulturowa / religijna / uczuć
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. wspólnotowy, wspólny
- przysł. wspólnie
- rzecz. wspólnik m, wspólniczka f
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) community, communion, fellowship, commonwealth, union
- arabski: (1.1) مجتمع, أمة
- francuski: (1.1) communauté
- kazachski: (1.1) қоғамдастық, бірлестік; (1.2) жалпылық
- nowogrecki: (1.1) κοινότητα f
- rosyjski: (1.1) сообщество n, объединение n, союз f, общность f; (1.2) сходство n, подобие n, общность f
- tajski: (1.1) สังคม
- źródła:
