incydent

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] incydent (język polski)

wymowa:
IPA[ĩnˈʦ̑ɨdɛ̃nt], AS[ĩncydẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) nagłe, krótkotrwałe, zwykle nieprzyjemne w skutkach wydarzenie[1]
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) epizod, zajście
antonimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  incydentalny
rzecz.  incydentalność
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc.  incident
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło incydent w: sjp.pl.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach