bohaterka

bohaterka (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌbɔxaˈtɛrka], AS: [boχaterka], zjawiska fonetyczne: akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) forma żeńska od: bohater; kobieta odważna

(1.2) forma żeńska od: bohater; postać utworu

(1.3) forma żeńska od: bohater; główna postać wydarzenia

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	bohaterka	bohaterki
dopełniacz	bohaterki	bohaterek
celownik	bohaterce	bohaterkom
biernik	bohaterkę	bohaterki
narzędnik	bohaterką	bohaterkami
miejscownik	bohaterce	bohaterkach
wołacz	bohaterko	bohaterki

przykłady:

(1.1) Pani Grażyna to prawdziwa bohaterka, uratowała dzieci sąsiadów z pożaru.

(1.2) Diana jest drugoplanową bohaterką powieści.

(1.3) Nie znasz jej? To przecież bohaterka tej głośnej afery korupcyjnej w naszym szpitalu.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kobieta bohater

antonimy:

wyrazy pokrewne:

zob. zobacz: bohater

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1-3) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: bohater

• angielski: (1.1-3) heroine
• duński: (1.1-3) heltinde w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1-3) héroïne f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1-3) ηρωίδα f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) hjältinna w rodzaj wspólny

źródła: