potop

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] potop (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) wielka powódź; w domyśle opisana w Starym Testamencie (Rdz 6-8), jako kara zesłana przez Boga

(1.2) duża ilość wody

(1.3) duże ilości czegoś

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza potop, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie, ~ie; bez lm lub ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) Bóg obiecał, że już nigdy nie będzie potopu.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) powódź
antonimy: (1.1) susza
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. przymiotnik przedpotopowy; czas. czasownik potopić
związki frazeologiczne: (1.1) Potop Szwedzki
etymologia: (1.1) od potopić
uwagi: (1.1) „Potop” - tytuł powieści H. Sienkiewicza
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) flood
• bułgarski: (1.1) наводнение
• duński: (1.1) oversvømmelse w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) déluge n rodzaj nijaki, inondation f rodzaj żeński
• grecki: (1.1-3) κατακλυσμός m rodzaj męski; (1.2-3) πλημμύρα f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1-3) diluvio m rodzaj męski, inundación f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) syndaflóð n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Flut f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) поток m rodzaj męski