budzić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: budzić się

[edytuj] budzić (język polski)

wymowa:
znaczenia:
czasownik

(1.1) przerywać czyjś sen

(1.2) wywoływać jakieś uczucia

odmiana: aspekt dokonany obudzić przykłady:

(1.1) Mama budzi mnie rano do szkoły.

(1.2) Ta sprawa budzi moje wątpliwości.

składnia:
kolokacje: budzić strach/odrazę/oburzenie/zainteresowanie/zachwyt...
synonimy: (1.2) wzbudzać, wywoływać
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik budzik
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) wake, awake
• esperanto: (1.1) veki
• grecki: (1.1) ξυπνώ
• hiszpański: (1.1) despertar
• interlingua: (1.1) eveliar
• islandzki: (1.1) vekja
• jidysz: (1.1) אויפֿוועקן (ojfwekn)
• niemiecki: (1.1) wecken
• norweski (bokmål): (1.1) vekke
• rosyjski: (1.1) будить
• szwedzki: (1.1) väcka
• tetum: (1.1) fanur, fanun