awantura
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] awantura (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kłótnia, nieporozumienie, zamieszanie
odmiana: lp awantur|a, ~y, ~ze, ~ę, ~ą, ~ze, ~o; lm ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:
- (1.1) Przechodziłam koło sklepu i słyszałem awanturę między ekspedientką i jakimś klientem.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) kłótnia, zatarg, spór, sprzeczka, nieporozumienie
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. awanturować się; rzecz. awanturnik/awanturnica; przym. awanturniczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
