antena
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] antena (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie; zob. też antena w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik antena anteny dopełniacz anteny anten celownik antenie antenom biernik antenę anteny narzędnik anteną antenami miejscownik antenie antenach wołacz anteno anteny
- przykłady:
- (1.1) Nie mam kablówki, więc do telewizora podłączyłem antenę.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) antenna
- duński: (1.1) antenne w
- esperanto: (1.1) anteno
- fiński: (1.1) antenni
- francuski: (1.1) antenne f
- hiszpański: (1.1) antena f
- japoński: (1.1) アンテナ
- niemiecki: (1.1) Antenne f
- norweski (bokmål): (1.1) antenne m/f
- nowogrecki: (1.1) κεραία f
- rosyjski: (1.1) антенна f
- szwedzki: (1.1) antenn w
- turecki: (1.1) anten
- ukraiński: (1.1) антена f
- źródła:
[edytuj] antena (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: [an̦.'te.na]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- en antena → na antenie; estar con las antenas puestas → podsłuchiwać
- uwagi:
- źródła: