chwała

chwała (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈxfawa], AS: [χfau̯a], zjawiska fonetyczne: post. utr. dźw. postępowa utrata dźwięczności  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) uznanie, szacunek, cześć

(1.2) chluba

(1.3) majestat

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	chwała
dopełniacz	chwały
celownik	chwale
biernik	chwałę
narzędnik	chwałą
miejscownik	chwale
wołacz	chwało

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.3) gloria

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik chwalenie, przest. przestarzałe, przestarzały chwalba

czas. czasownik chwalić

związki frazeologiczne:

cześć i chwała

chwała Bogu

zginąć na polu chwały

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) praise; (1.2-3) glory
• arabski: (1.1) (chwała Boga) تسبيحة f rodzaj żeński, مجد m rodzaj męski; (1.3) عزة f rodzaj żeński
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

   ,    
• tybetański: (1.1) དཔལ

źródła: