powieść

powieść (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑], AS: [povʹi ̯ėść], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski • i → j  i czytane jako /j/ 

homofon: powieźć

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki; zob. zobacz też powieść w Wikipedii

czasownik

(2.1) poprowadzić (kogoś)

(2.2) przemieścić, przesunąć (coś)

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza powie|ść, ~ści, ~ści, ~ść, ~ścią, ~ści, ~ści; lm liczba mnoga ~ści, ~ści, ~ściom, ~ści, ~ściami, ~ściach, ~ści

przykłady:

(1.1) Cały nakład nowej powieści o nastoletnim czarodzieju sprzedał się w dwa tygodnie po premierze.

składnia:

kolokacje:

(1.1) pisać / czytać ~, akcja powieści, powieściopisarz

synonimy:

(1.1) książka, proza

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik opowieść f rodzaj żeński, powiastka

przym. przymiotnik powieściowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) novel
• białoruski: (1.1) раман m rodzaj męski
• dolnołużycki: (1.1) roman m rodzaj męski
• duński: (1.1) roman w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) roman m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) novela f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) ראָמאַן m rodzaj męski (roman)
• niemiecki: (1.1) Roman m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) μυθιστόρημα n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) роман m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) roman w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) romanzo m rodzaj męski

źródła: