rzeczownik

rzeczownik (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik], AS: [žečovʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gram. gramatyka część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion; zob. zobacz też rzeczownik w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	rzeczownik	rzeczowniki
dopełniacz	rzeczownika	rzeczowników
celownik	rzeczownikowi	rzeczownikom
biernik	rzeczownik	rzeczowniki
narzędnik	rzeczownikiem	rzeczownikami
miejscownik	rzeczowniku	rzeczownikach
wołacz	rzeczowniku	rzeczowniki

przykłady:

(1.1) Zazwyczaj rzeczowniki stanowią podmioty zdań, ale mogą być również i dopełnieniami.

składnia:

kolokacje:

(1.1) rzeczownik własny

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik rzeczownikowy, odrzeczownikowy

rzecz. rzeczownik rzecz

związki frazeologiczne:

etymologia:

od rzecz

uwagi:

zobacz też: słowniki tematyczne dla słownictwa gramatycznego

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) noun, substantive
• arabski: (1.1) اسم
• baskijski: (1.1) substantibo, izen
• białoruski: (1.1) назоўнік m rodzaj męski
• chiński: (1.1) tradycyjny 名詞, uproszczony 名词, pinyin: míngcí
• chorwacki: (1.1) imenica f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) podstatné jméno n rodzaj nijaki
• dolnołużycki: (1.1) substantiw m rodzaj męski
• duński: (1.1) substantiv n rodzaj nijaki, navneord n rodzaj nijaki
• fiński: (1.1) substantiivi
• francuski: (1.1) substantif m rodzaj męski, nom m rodzaj męski
• górnołużycki: (1.1) substantiw, wěcownik
• hiszpański: (1.1) sustantivo m rodzaj męski, substantivo m rodzaj męski, nombre m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) substantief n rodzaj nijaki, zelfstandig naamwoord n rodzaj nijaki
• islandzki: (1.1) nafnorð n rodzaj nijaki
• japoński: (1.1) 名詞 (meishi)
• jidysz: (1.1) סובסטאַנטיוו m rodzaj męski (substantiw)
• kaszubski: (1.1) jistnik m rodzaj męski
• litewski: (1.1) daiktavardis m rodzaj męski
• łaciński: (1.1) nomen
• niemiecki: (1.1) Substantiv n rodzaj nijaki, Nomen n rodzaj nijaki
• norweski (bokmål): (1.1) substantiv n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) ουσιαστικό n rodzaj nijaki
• ormiański: (1.1) գոյական
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• rosyjski: (1.1) имя существительное n rodzaj nijaki
• słoweński: (1.1) samostalnik m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) substantiv n rodzaj nijaki
• ukraiński: (1.1) іменник m rodzaj męski
• węgierski: (1.1) főnév
• włoski: (1.1) nome m rodzaj męski, sostantivo m rodzaj męski

źródła: