odmiana
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
odmiana (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zmieniona postać lub sposób, zmienianie postaci lub sposobu
- (1.2) jęz. zmiana formy wyrazu w zależności od przypadku, osoby itp.
- (1.3) rodzaj, gatunek, wariant, klasa
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik odmiana odmiany dopełniacz odmiany odmian celownik odmianie odmianom biernik odmianę odmiany narzędnik odmianą odmianami miejscownik odmianie odmianach wołacz odmiano odmiany
- przykłady:
- (1.1) Dla odmiany zapalę teraz fajkę.
- (1.2) Odmiana czasownika „być” w języku polskim jest nieregularna, trzeba się jej nauczyć na pamięć.
- (1.2) Deklinacja to odmiana wyrazu przez przypadki, liczby i rodzaje. (Wikipedia)
- (1.3) Wyhodowana przez nas odmiana zboża jest wyjątkowo odporna na mróz.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) odmiana na lepsze / gorsze
- (1.2) odmiana przez osoby/przypadki
- (1.3) odmiana alotropowa
- synonimy:
- (1.2) fleksja
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. ndk. odmieniać, dk. odmienić
- przym. odmienny, odmianowy
- rzecz. odmienianie, odmienienie, odmienność
- przysł. odmiennie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- angielski: (1.2) inflection
- arabski: (1.3) تشكيلة
- dolnołużycki: (1.2) fleksija f
- duński: (1.2) bøjning w
- francuski: (1.2) flexion f
- hiszpański: (1.1) cambio; (1.2) flexión f; (1.3) especie f, variedad f
- interlingua: (1.2) flexion
- islandzki: (1.2) beyging f
- jidysz: (1.2) בייגונג f (bejgung), פֿלעקסיע f (fleksje)
- niemiecki: (1.2) Flexion f, Beugung; Abart f
- nowogrecki: (1.2) κλίση f
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) перемена f, изменение n, разновидность f, для разнообразия; (1.2) склонение n, спряжение n; (1.3) сорт m, вид m, вариант m, подвид m, разновидность f
- szwedzki: (1.2) böjning w
- źródła:
