odmiana
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] odmiana (język polski)
wymowa: IPA: [ɔdˈmʲana]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zmieniona postać lub sposób, zmienianie postaci lub sposobu
- (1.2) lingw. zmiana formy wyrazu w zależności od przypadku, osoby itp.
- (1.3) rodzaj, gatunek, wariant, klasa
odmiana:
przykłady:
- (1.1) Dla odmiany zapalę teraz fajkę.
- (1.2) Odmiana czasownika "być" w języku polskim jest nieregularna, trzeba się jej nauczyć na pamięć.
- (1.2) Deklinacja to odmiana wyrazu przez przypadki, liczby i rodzaje. (Wikipedia)
- (1.3) Wyhodowana przez nas odmiana zboża jest wyjątkowo odporna na mróz.
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ na lepsze / gorsze; (1.2) ~ przez osoby/przypadki; (1.3) ~ alotropowa
synonimy: (1.2) fleksja
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. ndk. odmieniać, dk. odmienić; przym. odmienny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia: (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle → rodzaj
- angielski: (1.2) inflection
- dolnołużycki: (1.2) fleksija f
- duński: (1.2) bøjning w
- francuski: (1.2) flexion f
- grecki: (1.2) κλίση f
- hiszpański: (1.1) cambio; (1.2) flexión f; (1.3) especie f, variedad f
- interlingua: (1.2) flexion
- islandzki: (1.2) beyging f
- jidysz: (1.2) פֿלעקסיע f (fleksje)
- niemiecki: (1.2) Flexion f, Beugung; Abart f
- rosyjski: (1.1) перемена f, изменение n, разновидность f, для разнообразия; (1.2) склонение n, спряжение n; (1.3) сорт m, вид m, вариант m, подвид m, разновидность f
- szwedzki: (1.2) böjning w

