muzyka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] muzyka (język polski)
wymowa: IPA: [muˈzɨka]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) sztuka organizacji dźwięków
odmiana: (1.1) lp muzy|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce; brak liczby mnogiej
przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) słuchać muzyki
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. muzyczny, muzykalny; rzecz. muzyk, muzykant, muzykologia
związki frazeologiczne: kocia muzyka, muzyka dla czyichś uszu, muzyka przyszłości
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) music f, muzika
- chorwacki: (1.1) glazba f
- czeski: (1.1) hudba f
- dolnołużycki: (1.1) muzika f
- duński: (1.1) musik w
- fiński: (1.1) musiikki
- francuski: (1.1) musique f
- grecki: (1.1) μουσική f
- hebrajski: (1.1) מוסיקה
- hiszpański: (1.1) música f
- islandzki: (1.1) tónlist f
- japoński: (1.1) 音楽 (おんがく ongaku)
- jidysz: (1.1) מוזיק f (muzik)
- niemiecki: (1.1) Musik f
- rosyjski: (1.1) музыка f
- staropolski: (1.1) gędźba f
- szwedzki: (1.1) musik w
- ukraiński: (1.1) музикa f
- włoski: (1.1) mùsica f

