muzyka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

muzyka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈmuzɨka], AS[muzyka], zjawiska fonetyczne: akc. na 3 syl. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kompozycja artystyczna złożona z dźwięków
(1.2) sztuka układania takich kompozycji
(1.3) całokształt takich kompozycji
(1.4) książk. brzmienie czegoś, zwłaszcza przyjemne
(1.5) pot. przedmiot szkolny mający na celu umuzykalnienie uczniów
(1.6) pot. rzad. orkiestra, kapela
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
(1.3) Muzyka klasyczna jest piękna.
(1.4) Muzyka jej głosu była dla niego pieszczotą.
(1.4) Na to wróbel zaterlikał: "Cóż to znowu za muzyka? Muszę zajrzeć do słownika, by zrozumieć śpiew słowika![1]
(1.6) Muzyka przygrywała im do tańca.
składnia:
kolokacje:
(1.1) słuchać muzyki • kochać muzykę
synonimy:
st.pol. gędźba
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. muzyczny, muzykalny
rzecz. muzyk m, muzykant m, muzykologia f, muzyczka f, umuzykalnianie n, muzykowanie n, muzyczność f
przysł. muzycznie
czas. muzykować, umuzykalniać, umuzykalnić
związki frazeologiczne:
kocia muzykamuzyka dla czyichś uszumuzyka przyszłości
etymologia:
gr. mousike
uwagi:
zob. też muzyka w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła:
  1. Julian Tuwim, Ptasie radio