muzyka

muzyka (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈmuzɨka], AS: [muzyka], zjawiska fonetyczne: akc. na 3 syl. akcent na trzecią sylabę od końca  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kompozycja artystyczna złożona z dźwięków

(1.2) sztuka układania takich kompozycji

(1.3) całokształt takich kompozycji

(1.4) książk. książkowy brzmienie czegoś, zwłaszcza przyjemne

(1.5) pot. potocznie przedmiot szkolny mający na celu umuzykalnienie uczniów

(1.6) pot. potocznie rzad. rzadki, rzadko używany orkiestra, kapela

odmiana:

(1.1-5)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	muzyka
dopełniacz	muzyki
celownik	muzyce
biernik	muzykę
narzędnik	muzyką
miejscownik	muzyce
wołacz	muzyko

przykłady:

(1.3) Muzyka klasyczna jest piękna.

(1.4) Muzyka jej głosu była dla niego pieszczotą.

(1.4) Na to wróbel zaterlikał: "Cóż to znowu za muzyka? Muszę zajrzeć do słownika, by zrozumieć śpiew słowika!

(1.6) Muzyka przygrywała im do tańca.

składnia:

kolokacje:

(1.1) słuchać muzyki • kochać muzykę

synonimy:

starop. staropolski gędźba

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik muzyczny, muzykalny

rzecz. rzeczownik muzyk m rodzaj męski, muzykant m rodzaj męski, muzykologia f rodzaj żeński, muzyczka f rodzaj żeński, umuzykalnianie n rodzaj nijaki, muzykowanie n rodzaj nijaki

przysł. przysłówek muzycznie

czas. czasownik muzykować, umuzykalniać, umuzykalnić

związki frazeologiczne:

kocia muzyka • muzyka dla czyichś uszu • muzyka przyszłości

etymologia:

gr. starogrecki mousike

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1-3) music
• arabski: (1.1) موسيقى
• chorwacki: (1.1) glazba f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) hudba f rodzaj żeński
• dolnołużycki: (1.1) muzika f rodzaj żeński
• duński: (1.1) musik w rodzaj wspólny; (1.5) musik w rodzaj wspólny
• fiński: (1.1) musiikki
• francuski: (1.1) musique f rodzaj żeński
• friulski: (1.1) musiche
• hebrajski: (1.1) מוסיקה
• hindi: (1.1) संगीत, सङ्गीत
• hiszpański: (1.1) música f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) tónlist f rodzaj żeński
• japoński: (1.1) 音楽 (おんがく ongaku)
• jidysz: (1.1) מוזיק f rodzaj żeński (muzik)
• liguryjski: (1.1) muxica f rodzaj żeński
• litewski: (1.1) muzika f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Musik f rodzaj żeński; (1.2) Musik f rodzaj żeński; (1.3) Musik f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) μουσική f rodzaj żeński
• ormiański: (1.1) երաժշտություն
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1-3)
• rosyjski: (1.1) музыка f rodzaj żeński
• sanskryt: (1.1) सङ्गीत
• staropolski: (1.1) gędźba f rodzaj żeński
• sycylijski: (1.1) mùsica f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) musik w rodzaj wspólny
• tybetański: (1.1) རོལ་དབྱངས
• ukraiński: (1.1) музика f rodzaj żeński
• wenecki: (1.1) mùxega f rodzaj żeński, muŝika f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) zene
• wilamowski: (1.1) müzik f rodzaj żeński; (1.2) müzik f rodzaj żeński; (1.3) müzik f rodzaj żeński; (1.6) müzik f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) musica f rodzaj żeński

źródła: