genus
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] genus (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) mat. liczba otworów w rozmaitości topologicznej
- przykłady:
- (1.1) Genus jest niezmiennikiem topologicznym – nie można go zmienić bez rozrywania i sklejania.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) genus
- źródła:
[edytuj] genus (język angielski)
- wymowa:
- bryt. enPR: jēn'əs, IPA: /ˈdʒiːnəs/, SAMPA: /"dZi:n@s/
- wymowa amerykańska
- znaczenia:
rzeczownik policzalny
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] genus (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
rzeczownik, rodzaj nijaki
- odmiana:
- (1.1-4) gen|us, ~eris; (deklinacja III)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. generatio f, genesis f, genetrix f, genitor m, gens f, genetivus m, genitivus m
- czas. genero, gigno
- przym. generosus, genitus, genitalis, genetivus, genitivus
- związki frazeologiczne:
- sui generis
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] genus (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- odmiana:
- (1.1) ett genus, genuset, genus, genusen
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
