należeć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
należeć (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) być w posiadaniu czyimś
- (1.2) być członkiem jakiejś organizacji, społeczności
- (1.3) (tylko forma bezosobowa) należy = wypada, powinno się
czasownik zwrotny
- (2.1) (tylko forma bezosobowa) należy się = przysługuje
- (2.2) pozostawać przez długi czas w pozycji leżącej
- odmiana:
- (1) należ|eć, koniugacja VIIb
- przykłady:
- (1.1) To jest moja książka, czyli (ona) należy do mnie.
- (1.2) Zenon nigdy nie należał do żadnej partii.
- (1.3) Nie należy pić piwa w teatrze.
- (2.1) Adam zasługuje na odpoczynek – należy mu się urlop.
- (2.2) Wstawaj, chyba już dosyć się należałeś!
- składnia:
- (1.1), (1.2) należeć do + D.
- (1.3) należy +bezokolicznik
- (2.1) należeć się + C.
- synonimy:
- (1.2) uczestniczyć w czymś
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1), (1.2) belong; (1.3) one should/ought to
- czeski: (1.1) patřit; (1.2) patřit
- dolnołużycki: (1.1) słušaś
- duński: (1.1) tilhøre, høre til; (1.2) tilhøre, høre til; (1.3) man skal/må/bør
- francuski: (1.1) appartenir; (1.2) faire partie; (1.3) falloir
- hiszpański: (1.1) pertenecer; (1.2) pertenecer; (1.3) haber que, ser preciso
- interlingua: appertiner
- islandzki: (1.1) tilheyra; (1.2) tilheyra
- niemiecki: (1.1) gehören; (1.2) angehören; (1.3) man soll…
- nowogrecki: (1.1) ανήκω; (1.2) ανήκω; (1.3) πρέπει
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) принадлежать; (1.3) нужно, следует
- szwedzki: (1.1) tillhöra; (1.2) tillhöra, ingå; (1.3) man bör…
- źródła:
