należeć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

należeć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[naˈlɛʒɛʨ̑], AS[naležeć]
znaczenia:

czasownik

(1.1) być w posiadaniu czyimś
(1.2) być członkiem jakiejś organizacji, społeczności, elementem zbioru
(1.3) (tylko forma bezosobowa) należy = wypada, powinno się

czasownik zwrotny

(2.1) (tylko forma bezosobowa) należy się = przysługuje
(2.2) pozostawać przez długi czas w pozycji leżącej
odmiana:
(1) należ|eć, koniugacja VIIb
przykłady:
(1.1) To jest moja książka, czyli (ona) należy do mnie.
(1.2) Zenon nigdy nie należał do żadnej partii.
(1.3) Nie należy pić piwa w teatrze.
(2.1) Adam zasługuje na odpoczyneknależy mu się urlop.
(2.2) Wstawaj, chyba już dosyć się należałeś!
składnia:
(1.1), (1.2) należeć do + D. 
(1.3) należy +bezokolicznik
(2.1) należeć się + C. 
kolokacje:
synonimy:
(1.2) uczestniczyć w czymś
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) rzecz.  należność; przym.  należny
(1.3) przym.  należyty; przysł.  należycie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: