należeć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] należeć (język polski)
wymowa: IPA: [naˈlɛʒɛʨ]
znaczenia:
czasownik
- (1.1) być w posiadaniu czyimś
- (1.2) być członkiem jakiejś organizacji, społeczności
- (1.3) (tylko forma bezosobowa) = wypada, powinno się
odmiana: (1) należ|eć, koniugacja VIIb przykłady:
- (1.1) To jest moja książka, czyli (ona) należy do mnie.
- (1.2) Zenon nigdy nie należał do żadnej partii.
- (1.3) Nie należy pić piwa w teatrze.
składnia: (1.1), (1.2) należeć do + D.; (1.3) należy +bezokolicznik
kolokacje:
synonimy: (1.2) uczestniczyć w czymś
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) należność; (1.3) należyty; czasownik zwrotny należeć się
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1), (1.2) belong; (1.3) one should/ought to
- dolnołużycki: (1.1) słušaś
- duński: (1.1-2) tilhøre, høre til; (1.3) man skal/må/bør
- francuski: (1.1) appartenir; (1.2) faire partie; (1.3) falloir
- grecki: (1.1-2) ανήκω; (1.3) πρέπει
- hiszpański: (1.1-2) pertenecer; (1.3) haber que, ser preciso
- interlingua: appertiner
- islandzki: (1.1-2) tilheyra
- niemiecki: (1.1) gehören; (1.2) angehören; (1.3) man soll...
- rosyjski: (1.1) принадлежать; (1.3) нужно, следует
- szwedzki: (1.1-2) tillhöra; (1.3) man bör...