należeć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] należeć (język polski)

wymowa: IPA: [naˈlɛʒɛʨ]
znaczenia:
czasownik

(1.1) być w posiadaniu czyimś

(1.2) być członkiem jakiejś organizacji, społeczności

(1.3) (tylko forma bezosobowa) = wypada, powinno się

odmiana: (1) należ|eć, koniugacja VIIb przykłady:

(1.1) To jest moja książka, czyli (ona) należy do mnie.

(1.2) Zenon nigdy nie należał do żadnej partii.

(1.3) Nie należy pić piwa w teatrze.

składnia: (1.1), (1.2) należeć do + D. dopełniacz; (1.3) należy +bezokolicznik
kolokacje:
synonimy: (1.2) uczestniczyć w czymś
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) należność; (1.3) należyty; czasownik zwrotny należeć się
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1), (1.2) belong; (1.3) one should/ought to
• dolnołużycki: (1.1) słušaś
• duński: (1.1-2) tilhøre, høre til; (1.3) man skal/må/bør
• francuski: (1.1) appartenir; (1.2) faire partie; (1.3) falloir
• grecki: (1.1-2) ανήκω; (1.3) πρέπει
• hiszpański: (1.1-2) pertenecer; (1.3) haber que, ser preciso
• interlingua: appertiner
• islandzki: (1.1-2) tilheyra
• niemiecki: (1.1) gehören; (1.2) angehören; (1.3) man soll...
• rosyjski: (1.1) принадлежать; (1.3) нужно, следует
• szwedzki: (1.1-2) tillhöra; (1.3) man bör...