druh

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] druh (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) w harcerstwie członek organizacji harcerskiej

(1.2) rzadko przyjaciel, towarzysz, kumpel

odmiana: (1) lp liczba pojedyncza druh, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~u, ~u; lm liczba mnoga ~owie, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~owie
przykłady:

(1.1) Druhu drużynowy!

(1.2) Jesteś dla mnie druhem.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. rzeczownik druhna f rodzaj żeński
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia: (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle → przyjaciel

• angielski: (1.1) boyscout