rodzaj męski

rodzaj męski (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈrɔʣ̑aj ˈmɛ̃w̃sʲci], AS: [roʒai ̯ mẽũ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę 

znaczenia:

związek wyrazów w funkcji rzeczownika rodzaju męskiego

(1.1) gram. gramatyka cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

odmiana:

(1.1) zob. zobacz: rodzaj, męski (związek zgody)

przykłady:

(1.1) Słowo „stół” jest rodzaju męskiego.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) por. porównaj rodzaj żeński • rodzaj nijaki

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) masculine
• chorwacki: (1.1) muški rod
• fiński: (1.1) maskuliini
• francuski: (1.1) genre masculin m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) karlkyn n rodzaj nijaki
• kaszubski: (1.1) chłopsczi ôrt
• niemiecki: (1.1) Maskulinum n rodzaj nijaki, männliches Geschlecht n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) maskulinum n rodzaj nijaki
• ukraiński: (1.1) чоловічий рід m rodzaj męski
• włoski: (1.1) genere maschile m rodzaj męski

źródła: