køn
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] køn (język duński)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
przymiotnik
odmiana: (1) et køn, kønnet, køn, kønene; (2) køn, kønt, køne; st. wyższy kønnere, st. najwyższy kønnest
przykłady:
- (1.1) Nogle fisk kan ændre køn mens de lever. → Niektóre ryby mogą zmieniać płeć w ciągu życia.
- (1.2) Han dækkede sit køn med hånden. → (On) zakrył swój organ ręką.
- (1.3) I de indoeuropæiske sprog omfatter kønnene typisk hunkøn, hankøn og intetkøn. → W językach indoeuropejskich rodzaje zazwyczaj dzielą się na męski, żeński i nijaki.
- (2.1) Det er en køn ø med et varieret landskab. → To ładna wyspa ze zróżnicowanym krajobrazem.
- (2.2) Det er en køn historie! → A to ładna historia!
składnia:
kolokacje: (1.3) hunkøn / hankøn / intetkøn
synonimy: (1.3) genus; (2.1) net, pæn, nydelig
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: den stærke køn, den svage køn
etymologia:
uwagi:
