przywilej

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

przywilej (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA[pʃɨˈvʲilɛj], AS[pšyvʹilei ̯], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie; zob.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też przywilej w Wikipedii
(1.2) praw.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org prawo, na podstawie którego dany wierzyciel może przed innymi wierzycielami żądać zwrotu swoich należności z przedmiotów majątkowych dłużnika
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) przywilej erekcyjnyprzywilej lokacyjnyprzywilej dyplomatyczny
synonimy:
(1.1) prerogatywa, prawo, immunitet, regalia
antonimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org uprzywilejować
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org uprzywilejowany
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org uprzywilejowanie n  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org privilegium
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: