przywilej

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

przywilej (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pʃɨˈvʲilɛj], AS[pšyvʹilei ̯], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) książk.  szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie; zob.  też przywilej w Wikipedii
(1.2) praw.  prawo, na podstawie którego dany wierzyciel może przed innymi wierzycielami żądać zwrotu swoich należności z przedmiotów majątkowych dłużnika
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) W średniowiecznej Anglii stosowanie tortur zostało uznane za wyłączny przywilej kleru.
składnia:
kolokacje:
(1.1) przywilej erekcyjnyprzywilej lokacyjnyprzywilej dyplomatyczny
synonimy:
(1.1) prerogatywa, prawo
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) immunitet, regalia
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  uprzywilejować
przym.  uprzywilejowany
rzecz.  uprzywilejowanie n 
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  privilegium
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: