norma

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Norma

norma (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i IPA[ˈnɔrma], AS[norma]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ogólnie przyjęta zasada; zob.  też norma społeczna w Wikipedii
(1.2) wielkość pracy do wykonania w określonym czasie
(1.3) wyznaczona granica pewnej wielkości, której nie powinno się przekraczać
(1.4) techn.  dokument standaryzujący działalność badawczą, technologiczną, produkcyjną, usługową; zob.  też norma (technika) w Wikipedii
(1.5) typowe zachowanie
(1.6) mat.  przekształcenie rozważane w tzw. przestrzeniach unormowanych; zob.  też przestrzeń unormowana w Wikipedii
(1.7) mat.  podgrupa rozważana w teorii grup; zob.  też norma (teoria grup) w Wikipedii
(1.8) mat.  odwzorowanie określane w pierścieniach Euklidesa; zob.  też pierścień Euklidesa w Wikipedii
(1.9) druk.  tytuł wypisany drobnym drukiem pod pierwszą kolumną arkusza drukarskiego[1]
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
(1.1) To, co ona ostatnio wyprawia, przekracza już wszelkie normy!
(1.2) Akord z premią stwarza dodatkowe bodźce do wykonania i przekroczenia normy.
(1.3) Te wibracje zdecydowanie przekraczają bezpieczną normę.
(1.4) Polska Norma PN-EN 50379 omawia wymagania dotyczące przyrządów pomiarowych przeznaczonych do mierzenia stężeń gazów i innych parametrów spalania.
(1.5) Nagrywanie szefa i przez szefa to norma.[2]
(1.6) Normy przestrzeni X równoważne, jeśli metryki przez nie generowane równoważne.
(1.7) Norma dla danej grupy to przecięcie normalizatorów wszystkich jej podgrup.
(1.8) W jednym pierścieniu Euklidesa może istnieć wiele różnych norm.
składnia:
kolokacje:
(1.4) zgodnie z normą
synonimy:
(1.4) standard
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  normatyw m , normatywność f , normalność f , unormowanie n , normowanie n , normalizowanie n , znormalizowanie n 
czas.  normować ndk. , unormować dk. , normalizować ndk. , znormalizować dk. 
przym.  normowy, normatywny, normalny
przysł.  normalnie, normatywnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło norma w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. tytuł artykułu w Rzeczpospolitej, dostęp: 2009-08-14

norma (język czeski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) norma
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

norma (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) reguła, zasada
(1.2) norma
odmiana:
lm 
(1.1-2) normas
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

norma (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) norma
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

norma (język włoski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przepis, norma, prawidło
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  normale, abnorme, anormale
przysł.  normalmente
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: