nauka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] nauka (język polski)


wymowa: IPA: [naˈuka]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza; zob.  też nauka w Wikipedii
(1.2) proces uczenia (się lub kogoś)

odmiana: (1) lp  nauk|a, ~i, nauce, ~ę, ~ą, nauce, ~o; lm  ~i, ~, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:

(1.1) Botanika to nauka o roślinach.
(1.2) Dziś wieczorem mam sporo nauki.

składnia:
kolokacje:
synonimy: oświata, szkolnictwo, kształcenie
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  naukowiec, nauczanie, nauczyciel, nauczycielka; przym.  naukowy; przysł.  naukowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

[edytuj] nauka (język bośniacki)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauka

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) znanost
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] nauka (język czeski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauka, wiedza

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: