nauka

nauka (język polski)

nauka (1.2) wiązania węzłów

wymowa:

IPA: [naˈ^wuka], AS: [na^u̯uka], zjawiska fonetyczne: epenteza ł  epenteza ł (IPA: /w/) ; Częstym błędem jest wymowa nałka lub akcentowanie na trzecią sylabę od końca.

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza; zob. zobacz też nauka w Wikipedii

(1.2) proces uczenia (się lub kogoś)

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	nauka	nauki
dopełniacz	nauki	nauk
celownik	nauce	naukom
biernik	naukę	nauki
narzędnik	nauką	naukami
miejscownik	nauce	naukach
wołacz	nauko	nauki

przykłady:

(1.1) Botanika to nauka o roślinach.

(1.2) Dziś wieczorem mam sporo nauki.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) oświata, szkolnictwo

(1.2) kształcenie, szkolenie

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik uczony m rodzaj męski, uczeń m.-os. rodzaj męskoosobowy, naukowiec m.-os. rodzaj męskoosobowy, nauczanie n rodzaj nijaki, nauczyciel m.-os. rodzaj męskoosobowy, nauczycielka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik naukowy, uczony

przysł. przysłówek naukowo

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• albański: (1.2) studime, mësime
• angielski: (1.1) science; (1.2) learning, teaching, studying
• arabski: (1.1) علم m rodzaj męski; (1.2) تعلم
• baskijski: (1.1) zientzia; (1.2) ikasketa, ikaskuntza
• bośniacki: (1.1) nauka, znanost
• bułgarski: (1.1) наука f rodzaj żeński
• dolnołużycki: (1.1) wědomnosć f rodzaj żeński
• duński: (1.1) videnskab w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) scienco
• fiński: (1.1) tiede
• francuski: (1.1) science f rodzaj żeński; (1.2) étude f rodzaj żeński, enseignement m rodzaj męski, instruction f rodzaj żeński
• friulski: (1.1) sience
• gruziński: (1.1) მეცნიერება (metsniereba)
• hiszpański: (1.1) ciencia f rodzaj żeński; (1.2) aprendizaje m rodzaj męski, estudio m rodzaj męski, enseñanza f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) scientia; (1.2) apprension, apprendimento, apprentissage
• islandzki: (1.1) fræði f rodzaj żeński
• japoński: (1.1) 科学 (かがく)
• jidysz: (1.1) וויסנשאַפֿט f rodzaj żeński (wisnszaft)
• kabylski: (1.1) tussna
• kaszubski: (1.1) ùczba
• łaciński: (1.1) scientia
• niemiecki: (1.1) Wissenschaft f rodzaj żeński; (1.2) Lernen n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) επιστήμη f rodzaj żeński; (1.2) εκμάθηση f rodzaj żeński, σπουδή f rodzaj żeński, διάβασμα n rodzaj nijaki
• ormiański: (1.1) գիտություն
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1-2)
• portugalski: (1.1) ciência f rodzaj żeński; (1.2) ensino m rodzaj męski, aprendizado m rodzaj męski, estudo m rodzaj męski
• rosyjski: (1.2) учёба f rodzaj żeński, учение n rodzaj nijaki
• suahili: (1.1) elimu
• szwedzki: (1.1) vetenskap w rodzaj wspólny, lära w rodzaj wspólny
• turecki: (1.1) bilim, ilim
• turkmeński: (1.1) bilim
• włoski: (1.1) scienza

źródła:

nauka (język bośniacki)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauka

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) znanost

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

nauka (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauka, wiedza

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: