fizyka

fizyka (język polski)

fizyka (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈfʲizɨka], AS: [fʹizyka], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • akc. na 3 syl. akcent na trzecią sylabę od końca  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nauka o przyrodzie, zob. zobacz też fizyka w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

(1.1) Wiele badań łączy fizykę z innymi dziedzinami nauki.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik fizyk m rodzaj męski, fizyczka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik fizyczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) physics
• arabski: (1.1) فيزياء
• chorwacki: (1.1) fizika f rodzaj żeński
• duński: (1.1) fysik w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) fiziko
• farerski: (1.1) alisfrøði
• fiński: (1.1) fysiikka
• francuski: (1.1) physique f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) física f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) physica
• islandzki: (1.1) eðlisfræði
• niemiecki: (1.1) Physik f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) φυσική f rodzaj żeński
• ormiański: (1.1) ֆիզիկա
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• rumuński: (1.1) fizică
• słowacki: (1.1) fyzika f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) fysik w rodzaj wspólny
• wenecki: (1.1) fìxica f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) fizika
• włoski: (1.1) fisica f rodzaj żeński

źródła: