miara

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

miara (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈmʲjara], AS[mʹi ̯ara], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rozmiar
(1.2) wielkość lub podziałka służąca do porównania lub pomiaru
(1.3) metoda szacowania lub pomiaru
(1.4) przyrząd pomiarowy, szczególnie długości
(1.5) odmierzona ilość
(1.6) kryterium, wyznacznik, źródło sądów
(1.7) daw.  umiar; starop.  miarąw miarę
(1.8) mat.  rodzaj funkcji umożliwiający wyznaczanierozmiaruzbioru; zob.  też miara (matematyka) w Wikipedii
(1.9) muz.  metrum
odmiana:
przykłady:
(1.1) Krawiec bierze miarę.
(1.2) Centymetr krawiecki z zaznaczoną miarą.
(1.3) Miarą tragedii jest liczba ofiar?
(1.4) Krawiec mierzy miarą.
(1.5) Dostał niezłą miarę batów.
(1.6) Człowiek jest miarą wszechrzeczy. (Protagoras zob.  też Człowiek jest miarą wszechrzeczy w Wikipedii)
(1.7) Przysłowie to stare: we wszystkim miej miarę.
(1.8) Długość, pole powierzchni, i objętość, to szczególne przypadki miar.
(1.9) Miara trzy czwarte
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wielkość
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  mierzyć, umiarkować
przym.  wymierny, nadmierny
rzecz.  rozmiar m , umiar
związki frazeologiczne:
przebrać miarę / przekroczyć miaręszyty na miaręw miaręwziąć miaręprzysłowie apetyt rośnie w miarę jedzenia
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, s. 284, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.
  2. Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Kraków, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, 1909.
  3. Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Bielsko-Biała, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice "Wilamowianie", 2004, ISBN 83-914917-8-1.

miara (język portugalski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik, forma pochodna

(1.1) 3. os.  lp  czasu zaprzeszłego złożonego trybu oznajmującego (pretérito mais-que-perfeito composto do indicativo) czasownika miar
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: