tytuł

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

tytuł (język polski)[edytuj]

tytuł (1.1)
wymowa:
IPA[ˈtɨtuw], AS[tytuu̯] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów; zob.  też tytuł w Wikipedii
(1.2) zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja
(1.3) podstawa czegoś, powód, racja
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Tytuł tego filmu nic mi nie mówi.
(1.2) Tytuły mistrzowskie zdobyło czterech zawodników.
(1.3) Rozporządzał majątkiem z tytułu ojcostwa.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pod tytułem • nosić tytuł
(1.2) nosić tytuł • tytuł naukowyzdobyć tytuł
(1.3) tytuł własności • tytuł wykonawczy • tytuł egzekucyjny • tytuł prawny
synonimy:
(1.1) nagłówek, nazwa
(1.2) godność, miano rodowe, nazwa rodowa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  tytulatura f 
zdrobn.  tytulik m 
czas.  tytułować, zatytułować
przym.  tytułowy, tytularny, utytułowany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: