tytuł
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
tytuł (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów; zob. też tytuł w Wikipedii
- (1.2) zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja
- (1.3) podstawa czegoś, powód, racja
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik tytuł tytuły dopełniacz tytułu tytułów celownik tytułowi tytułom biernik tytuł tytuły narzędnik tytułem tytułami miejscownik tytule tytułach wołacz tytule tytuły
- przykłady:
- (1.1) Tytuł tego filmu nic mi nie mówi.
- (1.2) Tytuły mistrzowskie zdobyło czterech zawodników.
- (1.3) Rozporządzał majątkiem z tytułu ojcostwa.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pod tytułem • nosić tytuł
- (1.2) nosić tytuł • tytuł naukowy • zdobyć tytuł
- (1.3) tytuł własności • tytuł egzekucyjny
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. tytulatura f
- czas. tytułować, zatytułować
- przym. tytułowy, tytularny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) title; (1.2) title
- arabski: (1.1) لقب (1.2) عنوان
- bułgarski: (1.2) титла
- chiński: 称谓
- chorwacki: (1.1) naslov m; (1.2) naslov m
- czeski: (1.1) titul; (1.2) titul
- esperanto: (1.1) titolo; (1.2) titolo
- francuski: (1.1) titre m
- hiszpański: (1.1) título m; (1.2) título m; (1.3) título m
- holenderski: (1.1) Titel; (1.2) Titel
- islandzki: (1.1) titill m
- niemiecki: (1.1) Titel m; (1.2) Titel m
- norweski (bokmål): (1.1) tittel m; (1.2) tittel m
- rosyjski: (1.1) титул; (1.2) титул
- szwedzki: (1.1) titel w; (1.2) titel w
- włoski: (1.1) titolo m
- źródła:
