tytuł
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] tytuł (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu myzycznego, literatury) lub jego rozdziałów
- (1.2) zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja
- (1.3) podstawa czegoś, powód, racja
odmiana: (1) lp tytu|ł, ~łu, ~łowi, ~ł, ~łem, ~le, ~le; lm ~ły, ~łów, ~łom, ~ły, ~łami, ~łach, ~ły
przykłady:
- (1.1) Tytuł tego filmu nic mi nie mówi.
- (1.2) Tytuły mistrzowskie zdobyło czterech zawodników.
- (1.3) Rozporządzał majątkiem z tytułu ojcostwa.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) nagłówek, nazwa; (1.2) godność, miano rodowe, nazwa rodowa
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1-1.2) title
- bułgarski: (1.2) титла
- chiński: 称谓
- chorwacki: (1.1-1.2) naslov m
- czeski: (1.1-1.2) titul
- francuski: (1.1) titre m
- islandzki: (1.1) titill m
- niemiecki: (1.1-1.2) Titel m
- niderlandzki: (1.1-1.2) Titel
- norweski (bokmål): (1.1-2) tittel m
- rosyjski: (1.1-1.2) титул
- włoski: (1.1) titolo m
