druk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] druk (język polski)

druk (1.1)


wymowa: IPA: [druk]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) proces drukowania
(1.2) odbitka będąca efektem druku (1.1)
(1.3) często lm  druki: pismo, akta, formularz
(1.4) ogół cech liter wydrukowanego tekstu
(1.5) zdobienie skóry lub tkaniny odbitkami
(1.6) wzór odbity na tkaninie
(1.7) tkanina z drukiem (1.5)

odmiana: lp  druk, ~u, ~owi, ~, ~iem, ~u; lm  druk|i, ~ów, ~om, ~, ~ami, ~ach przykłady:

(1.1) Te książki właśnie wyszły z druku.
(1.3) Sprawdź te druki.
(1.4) Ten tekst napisany jest zbyt małym drukiem.

składnia:
kolokacje: (1.1) gotowy do ~u, oddać do ~u, wyjść z ~u; (1.3) ~ akcydensowy, ~ ścisłego zarachowania, ~ urzędowy; (1.4) ~ duży, ~ mały, ~ szeroki, ~ wąski
synonimy: (1.3) akt, druczek, formularz, pismo; (1.4) czcionka, font
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  druczek, drukarka, drukarnia, drukarz, drukowanie, starodruk; czas.  drukować; przym.  drukarski
związki frazeologiczne: opublikować drukiem
etymologia: niem.  Druck[1]
uwagi: tłumaczenia:

źródła:

  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 52, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.

[edytuj] druk (język holenderski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) ciśnienie

przymiotnik

(2.1) zajęty

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: