ustalić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

ustalić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[uˈstalʲiʨ̑], AS[ustalʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk.  ustalać)

(1.1) zob. : ustalać

czasownik przechodni dokonany (ndk.  brak)

(2.1) daw.  uczynić twardym jak stal[1]

czasownik zwrotny dokonany ustalić się (ndk.  ustalać się)

(3.1) zob. : ustalać się
odmiana:
(1.1, 2.1) koniugacja VIa
(3.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  ustalenie n , ustalanie n 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: ustalać
(3.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: ustalać się
źródła:
  1. hasło ustalić w: Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.