istnieć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

istnieć (język polski) [edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA: [ˈistʲɲɛ̇ʨ̑], AS: [istʹńėć], zjawiska fonetyczne: zmięk. • podw. art. 
znaczenia:

czasownik

(1.1) być, występować w rzeczywistości
(1.2) mat.  dawać się określić bez popadania w sprzeczność
odmiana:
(1.1) czas przeszły ja istniałem/istniałam, ty istniałeś/istniałaś, on istniał, ona istniała, ono istniało, my istnieliśmy/istniałyśmy, wy istnieliście/istniałyście, oni istnieli, one istniały; czas teraźniejszy ja istnieję, ty istniejesz, on/ona/ono istnieje, my istniejemy, wy istniejecie, oni/one istnieją
przykłady:
(1.1) Ten pogląd istnieje od dawna.
(1.2) Istnieje nieskończenie wiele liczb pierwszych.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) być, trwać, egzystować, bytować, prowadzić żywot
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  istnienie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=istnieć&oldid=3148014”