istnieć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

istnieć (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈistʲɲɛ̇ʨ̑], AS[istʹńėć], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. 
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) być, występować w rzeczywistości
(1.2) mat.  dawać się określić bez popadania w sprzeczność
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ten pogląd istnieje od dawna.
(1.1) Tylko Bóg wie, czy istnieje.
(1.2) Istnieje nieskończenie wiele liczb pierwszych.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) być, trwać, egzystować, bytować, prowadzić żywot
antonimy:
(1.1) nie istnieć
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  istota f , istotka f , istnienie n , zaistnienie n , istotność f 
czas.  zaistnieć dk. 
przym.  istotny
przysł.  istotnie
part.  istotnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: