norm
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] norm (język angielski)
- wymowa:
- wymowa amerykańska
- bryt. IPA: /nɔːm/, SAMPA: /nO:m/
- amer. enPR: nôrm, IPA: /nɔrm/, SAMPA: /nOrm/
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. normal, normative
- czas. normalize, normalise
- rzecz. normality, normalcy, normalization, normalizer, normal
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Tomasz Wyżyński, Nowy praktyczny słownik angielsko-polski i polsko-angielski, s. 315, Świat Książki, 2004. ISBN 83-7391-054-9.
[edytuj] norm (język duński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) norma
- odmiana:
- (1.1) en norm, normen, normer, normerne
- przykłady:
- (1.1) Ifølge normen må vandmelonens stilk ikke være længere end 5 cm. → Zgodnie z normą łodyga arbuza nie może przekraczać 5 cm długości.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) standard
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. normalisere
- przym. normal
- rzecz. normalitet
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] norm (język szwedzki)
- wymowa:
- wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- odmiana:
- (1.1) en norm, normen, normer, normerna
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
