typowy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] typowy (język polski)


wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) często spotykany
(1.2) będący charakterystyczną cechą określonego typu
(1.3) będący reprezentantem jakiegoś typu, najlepiej oddającym jego specyfikę
(1.4) banalny, prosty, mało wyrafinowany
(1.5) wykonany według zwykłego schematu
(1.6) rzad.  przym.  odrzecz.  typ

odmiana: przykłady:

(1.1) To typowy poziom życia w Afryce.
(1.2) To dla niej typowe, tak wycofać się w ostatniej chwili.
(1.3) Był typowym produktem swojej epoki.
(1.4) Typowa facet, ciepłe kluchy, nic specjalnego.
(1.5) To nie jest typowy Fordpotrafi też pływać.
(1.6) Jeśli w typie występują zmienne typowe, to taki typ jest schematem opisującym wiele typów.

składnia: ~ dla + D. 
kolokacje: typowy obszar zmienności
synonimy: (1.1) powszechnie akceptowany, powszechny; (1.2) standardowy, normalny; (1.3) przeciętny, statystyczny; (1.4) banalny, nieskomplikowany, prosty, oklepany, pospolity, przeciętny, stereotypowy, szablonowy, sztampowy, trywialny, zwyczajny, zwykły
antonimy: (1.1-5) nietypowy, niestandardowy; (1.3) anormalny, nienormalny, odbiegający od normy, niekonwencjonalny; (1.4-5) specjalny, szczególny, wyrafinowany
wyrazy pokrewne: przym.  nietypowy; rzecz.  typ, typowość; czas.  typować, wytypować; przysł.  typowo, nietypowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia: