typowy
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] typowy (język polski)
wymowa:
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) często spotykany
- (1.2) będący charakterystyczną cechą określonego typu
- (1.3) będący reprezentantem jakiegoś typu, najlepiej oddającym jego specyfikę
- (1.4) banalny, prosty, mało wyrafinowany
- (1.5) wykonany według zwykłego schematu
- (1.6) rzad. przym. odrzecz. typ
odmiana: przykłady:
- (1.1) To typowy poziom życia w Afryce.
- (1.2) To dla niej typowe, tak wycofać się w ostatniej chwili.
- (1.3) Był typowym produktem swojej epoki.
- (1.4) Typowa facet, ciepłe kluchy, nic specjalnego.
- (1.5) To nie jest typowy Ford – potrafi też pływać.
- (1.6) Jeśli w typie występują zmienne typowe, to taki typ jest schematem opisującym wiele typów.
składnia: ~ dla + D.
kolokacje: typowy obszar zmienności
synonimy: (1.1) powszechnie akceptowany, powszechny; (1.2) standardowy, normalny; (1.3) przeciętny, statystyczny; (1.4) banalny, nieskomplikowany, prosty, oklepany, pospolity, przeciętny, stereotypowy, szablonowy, sztampowy, trywialny, zwyczajny, zwykły
antonimy: (1.1-5) nietypowy, niestandardowy; (1.3) anormalny, nienormalny, odbiegający od normy, niekonwencjonalny; (1.4-5) specjalny, szczególny, wyrafinowany
wyrazy pokrewne: przym. nietypowy; rzecz. typ, typowość; czas. typować, wytypować; przysł. typowo, nietypowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1-3) typical