postępowanie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] postępowanie (język polski)
wymowa: IPA: [pɔstɛmpɔˈvaɲɛ]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) określony prawem uporządkowany ciąg czynności urzędowych organu wykonującego zadania publiczne (sądu, administracji, prawodawcy)
- (1.2) jakieś zachowanie konkretnej osoby
- (1.3) sposób obchodzenia się z kimś
odmiana: lp postępowa|nie, ~nia, ~niu, ~nie, ~niem, ~niu, ~nie; lm ~nia, ~ń, ~niom, ~nia, ~niami, ~niach, ~nia przykłady:
- (1.1) Sąd przyjął w postępowaniu za dowód testament zmarłego.
- (1.1) Burmistrz wszczął postępowanie administracyjne w zakresie ustalenia warunków zabudowy.
- (1.2) Jego postępowanie jest karygodne.
- (1.3) Postępowanie dyrektora wobec mnie było niesprawiedliwe. Nie powinien dawać mi nagany za krytykę przełożonego.
składnia:
kolokacje: tok ~nia
synonimy: (1.1) procedura, proces
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: od postępować → czynić; postępujący → idący naprzód
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) conduct
- francuski: (1.1) procédé m, procédure f; (1.2-3) conduite f, comportement m
- grecki: (1.1) διαδικασία f, δικονομία f; (1.2-3) συμπεριφορά, διαγωγή f
- hiszpański: (1.1) procedimiento m, proceso m, actuación f; (1.2-3) comportamiento m, conducta f
- islandzki: (1.1) aðferð f
- niemiecki: (1.1) Verfahren n; (1.2) Verhalten n, Verhaltung f
- rosyjski: (1.1) процесс m, производство n, судопроизводство n судебная процедура f; (1.2) поведение n, действие n; (1.3) обращение n
- szwedzki: (1.1) procedur w
