granica

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] granica (język polski)

granica (1.1) między Belgią i Holandią


wymowa: IPA: [graˈɲiʦa] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.; zob.  też granica państwowa w Wikipedii
(1.2) mat.  wartość, do której zmierza ciąg lub funkcja; zob.  też granica (matematyka) w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp  granic|a ~y, ~y, ~ę, ~ą, ~y lm  granic|e ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach przykłady:

(1.1) Granicę między Polską a Niemcami wyznaczają rzeki Odra i Nysa Łużycka.
(1.2) Cosinus x ma przy x zmierzającym do zera granicę równą jeden.

składnia:
kolokacje: (1.1) przejeżdżać przez / przekraczać + B. , granica państwowa
synonimy: (1.1) miedza
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas.  graniczyć; rzecz.  pogranicze; przym.  graniczny
związki frazeologiczne: być na granicy wytrzymałości, poszerzać własne granice, przekraczać wszelkie granice, przełamywać granice
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

[edytuj] granica (język chorwacki)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) granica

odmiana: (1.1) lp  granica, granice, granici, granicu, granicom, granici, granico; lm  granice, granica, granicama, granice, granicama, granicama, granice przykłady:

(1.1) Hrvatska ima najdužu granicu sa Bosnom i Hercegovinom.Chorwacja ma najdłuższą granicę z Bośnią i Hercegowiną.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] granica (język dolnołużycki)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) granica

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas.  granicowaś
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

W innych językach