granica
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
granica (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.; zob. też granica państwowa w Wikipedii
- (1.2) mat. wartość, do której zmierza ciąg lub funkcja; zob. też granica (matematyka) w Wikipedii
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik granica granice dopełniacz granicy granic celownik granicy granicom biernik granicę granice narzędnik granicą granicami miejscownik granicy granicach wołacz granico granice
- przykłady:
- (1.1) Granicę między Polską a Niemcami wyznaczają rzeki Odra i Nysa Łużycka.
- (1.2) Cosinus x ma przy x zmierzającym do zera granicę równą jeden.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) przejeżdżać przez / przekraczać + B. • granica państwowa • granica państwa/województwa/powiatu/gminy
- synonimy:
- (1.1) miedza
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pogranicze n, zagranica f
- przym. graniczny, bezgraniczny
- czas. graniczyć
- związki frazeologiczne:
- być na granicy wytrzymałości • poszerzać własne granice • przekraczać wszelkie granice • przełamywać granice • za granicą
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) border, frontier; (1.2) limit
- arabski: (1.1) حد ,حدود
- białoruski: (1.1) мяжа f, граніца f
- bośniacki: (1.1) granica f
- chiński: (1.1) 国境 (guó jìng)
- chorwacki: (1.1) granica f
- czeski: (1.1) hranice f
- dolnołużycki: (1.1) granica f
- duński: (1.1) grænse w
- esperanto: (1.1) limo
- francuski: (1.1) frontière f; (1.2) limite f
- górnołużycki: (1.1) mjeza f, hranica f
- hebrajski: (1.1) גבול (gvul) m
- hiszpański: (1.1) frontera f, linde m; (1.2) límite m
- holenderski: (1.1) grens f
- islandzki: (1.1) landamæri n/lm , takmörk n/lm
- japoński: (1.1) 国境 (くにざかい, kunizakai; こっきょう, kokkyō)
- jidysz: (1.1) גרענעץ m/f (grenec)
- koreański: (1.1) 국경 (gukgyeong)
- niemiecki: (1.1) Grenze f, Gemerke n, Gemarkung f; (1.2) Grenzwert m
- nowogrecki: (1.1) σύνορα lm n; (1.2) όριο n
- polski język migowy:
(w zapisie )
- portugalski: (1.1) fronteira f
- pruski: (1.1) arāiks m
- rosyjski: (1.1) граница f, черта f
- rumuński: (1.1) graniţă f
- słowacki: (1.1) hranica f
- węgierski: (1.1) határ
- włoski: (1.1) confine f, frontiera
- źródła:
granica (język chorwacki) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) granica
- odmiana:
- (1.1) lp granica, granice, granici, granicu, granicom, granici, granico; lm granice, granica, granicama, granice, granicama, granicama, granice
- przykłady:
- (1.1) Hrvatska ima najdužu granicu sa Bosnom i Hercegovinom. → Chorwacja ma najdłuższą granicę z Bośnią i Hercegowiną.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
granica (język dolnołużycki) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) granica
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. granicowaś
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
