granica

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Granica

granica (język polski)[edytuj]

granica (1.1) światła i cienia
granica (1.2) między Belgią i Holandią
granica (1.3) funkcji
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ɡrãˈɲiʦ̑a], AS[grãńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) linia, która zamyka lub oddziela pewien określony obszar[1]
(1.2) adm. umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.; zob. też granica państwowa w Wikipedii
(1.3) mat. wartość, do której zmierza ciąg lub funkcja; zob. też granica (matematyka) w Wikipedii
(1.4) linia podziału lub czynniki, które coś różnicują[1]
(1.5) ograniczony zasięg lub miara czegoś dozwolonego[1]
(1.6) pewien kres możliwości fizycznych lub psychicznych człowieka[1]
odmiana:
(1.1-6)
przykłady:
(1.2) Granicę między Polską a Niemcami wyznaczają rzeki Odra i Nysa Łużycka.
(1.3) Cosinus x ma przy x zmierzającym do zera granicę równą jeden.
(1.6) Granice mojego języka wyznaczają granice mojego świata.[2]
składnia:
kolokacje:
(1.2) przejeżdżać przez / przekraczać + B.granica państwa • granica województwa / powiatu / gminy
(1.3) granica funkcji
synonimy:
(1.2) miedza
(1.5) limes
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pogranicze n, zagranica f, graniczenie n, rozgraniczanie n, rozgraniczenie n, Granica f, grań f graniak mrz
czas. graniczyć ndk., rozgraniczać ndk., rozgraniczyć dk.
przym. graniczny, bezgraniczny, graniasty
przysł. granicznie, bezgranicznie
związki frazeologiczne:
być na granicy wytrzymałościposzerzać własne graniceprzekraczać wszelkie graniceprzełamywać graniceza granicązielona granica
etymologia:
zob.: grań
uwagi:
zob. też granica w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 hasło granica w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Ludwig Wittgenstein

granica (język chorwacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) granica
odmiana:
(1.1) lp granica, granice, granici, granicu, granicom, granici, granico; lm granice, granica, granicama, granice, granicama, granicama, granice
przykłady:
(1.1) Hrvatska ima najdužu granicu sa Bosnom i Hercegovinom.Chorwacja ma najdłuższą granicę z Bośnią i Hercegowiną.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

granica (język dolnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) granica
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. granicowaś
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: