granica
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] granica (język polski)
wymowa: IPA: [graˈɲiʦa] wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.; zob. też granica państwowa w Wikipedii
- (1.2) mat. wartość, do której zmierza ciąg lub funkcja; zob. też granica (matematyka) w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp granic|a ~y, ~y, ~ę, ~ą, ~y lm granic|e ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach przykłady:
- (1.1) Granicę między Polską a Niemcami wyznaczają rzeki Odra i Nysa Łużycka.
- (1.2) Cosinus x ma przy x zmierzającym do zera granicę równą jeden.
składnia:
kolokacje: (1.1) przejeżdżać przez / przekraczać + B., granica państwowa
synonimy: (1.1) miedza
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. graniczyć; rzecz. pogranicze; przym. graniczny
związki frazeologiczne: być na granicy wytrzymałości, poszerzać własne granice, przekraczać wszelkie granice, przełamywać granice
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) border, frontier; (1.2) limit
- białoruski: (1.1) мяжа f, граніца f
- bośniacki: (1.1) granica f
- chiński: (1.1) 国境 (guó jìng)
- chorwacki: (1.1) granica f
- czeski: (1.1) hranice f
- dolnołużycki: (1.1) granica f
- duński: (1.1) grænse w
- esperanto: (1.1) limo
- francuski: (1.1) frontière f; (1.2) limite f
- górnołużycki: (1.1) mjeza f, hranica f
- grecki: (1.1) σύνορα lm n; (1.2) όριο n
- hebrajski: (1.1) גבול (gvul) m
- hiszpański: (1.1) frontera f, linde m; (1.2) límite m
- holenderski: (1.1) grens f
- islandzki: (1.1) landamæri n/lm , takmörk n/lm
- japoński: (1.1) 国境 (くにざかい, kunizakai; こっきょう, kokkyō)
- jidysz: (1.1) גרענעץ m/f (grenec)
- koreański: (1.1) 국경 (gukgyeong)
- niemiecki: (1.1) Grenze f, Gemerke n, Gemarkung f; (1.2) Grenzwert m
- portugalski: (1.1) fronteira f
- rosyjski: (1.1) граница f, черта f
- rumuński: (1.1) graniţă f
- słowacki: (1.1) hranica f
- węgierski: (1.1) határ
- włoski: (1.1) confine f, frontiera
[edytuj] granica (język chorwacki)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) granica
odmiana: (1.1) lp granica, granice, granici, granicu, granicom, granici, granico; lm granice, granica, granicama, granice, granicama, granicama, granice przykłady:
- (1.1) Hrvatska ima najdužu granicu sa Bosnom i Hercegovinom. → Chorwacja ma najdłuższą granicę z Bośnią i Hercegowiną.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] granica (język dolnołużycki)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) granica
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. granicowaś
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
