bodziec

bodziec (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈbɔʥ̑ɛʦ̑], AS: [boʒ́ec], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) med. medycyna, medyczny czynnik wywołujący pobudzenie receptorów pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego; zob. zobacz też bodziec (fizjologia) w Wikipedii

(1.2) daw. dawniej, dawny ostroga

(1.3) przen. przenośnie podnieta, zachęta

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	bodziec	bodźce
dopełniacz	bodźca	bodźców
celownik	bodźcowi	bodźcom
biernik	bodziec	bodźce
narzędnik	bodźcem	bodźcami
miejscownik	bodźcu	bodźcach
wołacz	bodźcu	bodźce

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.3) impuls

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1,3) przym. przymiotnik bodźcowy

(1.2) czas. czasownik bodnąć, bóść

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) stimulus
• arabski: (1.3) دفعة f rodzaj żeński
• czeski: (1.1) podráždĕní n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1) irritation f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) estímulo m rodzaj męski, impulso m rodzaj męski; (1.2) acicate m rodzaj męski, aguijón m rodzaj męski; (1.3) incentivo m rodzaj męski, estímulo m rodzaj męski, acicate m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) prikkeling f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Reiz m rodzaj męski
• portugalski: (1.1) estímulo m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1,3) stimulans w rodzaj wspólny; (1.2-3) sporre w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) inger
• włoski: (1.1) stimolo m rodzaj męski

źródła: