klatka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

klatka (język polski)[edytuj]

klatka na ptaki (1.1)
ludzie w klatce (1.1)
klatka (1.3) negatywu
klatka (1.4)
klatka (1.5)
wymowa:
IPA[ˈklatka], AS[klatka] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki
(1.2) przen. , pot.  małe pomieszczenie
(1.3) fot. , film.  pojedynczy, nieruchomy obraz na kliszy
(1.4) zob. : klatka schodowa
(1.5) zob. : klatka piersiowa
odmiana:
(1.1-5)
przykłady:
(1.1) W tej chwili zaszczebiotała u okna para kanarków w klatce, której wczoraj nie spostrzegłam. (E. Orzeszkowa: Pamiętnik Wacławy)
(1.2) Dziecko, jakiego ty chłopa wybrałaś, że trzyma cię w takiej klatce?
(1.3) Taśma zaklinowała się w projektorze, zaczęła topić i trzeba było wyciąć parę klatek.
(1.4) Na klatce minąłem sąsiadkę z czwartego piętra.
(1.5) Nagle poczułem dziwne kłucie w klatce.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) klitka
(1.5) klata, tors
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  klatkowiec m , klatkowanie n 
zdrobn.  klateczka f 
zgrub.  klata f 
czas.  klatkować ndk. 
przym.  klatkowy, wewnątrzklatkowy, klatkowaty
związki frazeologiczne:
miotać się jak zwierzę w klatcestop-klatka
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.4) zobacz listę tłumaczeń w haśle: klatka schodowa
(1.5) zobacz listę tłumaczeń w haśle: klatka piersiowa
źródła: