klatka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] klatka (język polski)
wymowa: IPA: /klatka/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pomieszczenie z prętów, głównie do hodowli
- (1.2) pot. małe pomieszczenie
- (1.3) pojedynczy, nieruchomy obraz na kliszy
- (1.4) pot. klatka schodowa
- (1.5) pot. klatka piersiowa
odmiana: (1) lp klat|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko!; lm klat|ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kach, ~kami, ~ki! przykłady:
- (1.1) W tej chwili zaszczebiotała u okna para kanarków w klatce, której wczoraj nie spostrzegłam. (E. Orzeszkowa: Pamiętnik Wacławy)
- (1.3) Taśma zaklinowała się w projektorze, zaczęła topić i trzeba było wyciąć parę klatek.
- (1.4) Na klatce minąłem sąsiadkę z czwartego piętra.
- (1.5) Nagle poczułem dziwne kłucie w klatce.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) klitka; (1.5) klata, tors
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. klatkować; rzecz. klata; zdrobn. klateczka, klatkowiec; przym. klatkowy, klatkowaty
związki frazeologiczne: miotać się jak zwierzę w klatce, stop-klatka
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- (1.4) zobacz listę tłumaczeń w haśle → klatka schodowa
- (1.5) zobacz listę tłumaczeń w haśle → klatka piersiowa
