re
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: Re
Spis treści |
[edytuj] re (język polski)
wymowa:
znaczenia:
przedrostek
rzeczownik
- (2.1) muz. nazwa solmizacyjna jednego z dźwięków; zob. też D (dźwięk) w Wikipedii
odmiana: (1.1) nieodm. przykłady:
- (1.1) reaktywacja, reanimacja, remanent, rezurekcja
składnia:
kolokacje:
synonimy: (2.1) D
antonimy: (1.1) de
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) łac. re[1]
uwagi: (2.1) zobacz też: do • re • mi • fa • sol • la • si • do tłumaczenia:
źródła:
- ↑ hasło re w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
[edytuj] re (esperanto)
wymowa:
znaczenia:
morfem przedrostkowy
odmiana: przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne: przysł. ree
związki frazeologiczne:
etymologia: łac. re
uwagi:
[edytuj] re (język łaciński)
wymowa:
znaczenia:
przedrostek
- (1.1) re- oznaczający ponowne wykonywanie czynności, zwykle w przeciwnym kierunku
rzeczownik, rodzaj żeński abl., lp
odmiana: (1.1) nieodm.; (2.1) res, rei przykłady:
- (1.1) recedere, receptare, recogitare, reflectere, renovare, ...
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] re (język włoski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) król
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: