władca
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] władca (język polski)
wymowa: IPA: [ˈvwat.ʦa]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) osoba, która włada (rządzi) w kraju o ustroju innym niż republika
- (1.2) przen. osoba, która sprawuje gdzieś jakąś władzę
odmiana: lp władc|a, ~y, ~y, ~ę, ~ą, ~y, ~o; lm ~y, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Kazimierz był mądrym i sprawiedliwym władcą.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) monarcha, król, cesarz, książę; (1.2) mocarz
antonimy: (1.1) poddany, wasal; prezydent
wyrazy pokrewne: forma żeńska władczyni; pełną listę zobacz w wyrazie → władać
związki frazeologiczne: pan i władca, władca pustyni
etymologia: od władać
uwagi: tłumaczenia:
