królik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: krolik
[edytuj] królik (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zool. zwierzę z rodziny zającowatych; zob. też królik w Wikipedii
- (1.2) władca małego państwa (określenie często nacechowane pejoratywnie)
odmiana: (1.1) lp królik|, ~a, ~owi, ~a, ~iem, ~u, ~u; lm ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i; (1.2) lp królik|, ~a, ~owi, ~a, ~iem, ~u, ~u; lm ~owie, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~i przykłady:
- (1.1) Królik jest bardzo popularnym symbolem w kulturze meksykańskiej.
- (1.2) Przeciw prawom kolonialnym zaczęli się wnet buntować kolejni królikowie.
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ doświadczalny, dziki ~, ~ angorski/europejski/miniaturowy, hodować ~i, rozmnażać/mnożyć się jak ~i
synonimy: (1.2) kacyk
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. królica; zdrobn. króliczek, królikarnia; przym. króliczy, królikowy; zobacz też: król
związki frazeologiczne: (1.1) królik doświadczalny
etymologia: z łaciny poprzez niemiecki; źle zrozumiane i przetłumaczone oryginalne łac. cuniculus; źródłosłów dla ros. кролик[1]
uwagi: (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki, Indeks:Polski - Jedzenie tłumaczenia:
- angielski: (1.1) rabbit; (1.2) kinglet
- azerski: (1.1) dovşan
- esperanto: (1.1) kuniklo
- fiński: (1.1) kaniini, kani
- francuski: (1.1) lapin m
- grecki: (1.1) κουνέλι n
- hiszpański: (1.1) conejo m
- interlingua: (1.1) conilio
- islandzki: (1.1) kanína f
- niemiecki: (1.1) Kaninchen n; (1.2) kleiner König m
- norweski (bokmål): (1.1) kanin m
- rosyjski: (1.1) кролик m
- slovio: (1.1) krolik
- suahili: (1.1) sungura
- szwedzki: (1.1) kanin w
- wilamowski: (1.1) kyngel
- włoski: (1.1) coniglio m
źródła:
- ↑ Wiesław Witkowski, Nowy słownik zapożyczeń polskich w języku rosyjskim, s. 91, Kraków, Universitas, 2006. ISBN 83-242-0736-8.
