chłopiec
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] chłopiec (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: (1.1) lp chłop|iec, ~ca, ~cu, ~ca, ~cem, ~cu, ~cze; lm ~cy, ~ców, ~com, ~ców, ~cami, ~cach, ~cy przykłady:
- (1.1) Ten chłopiec jest bardzo uzdolnionym skoczkiem narciarskim.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) chłopak, młodzik, podrostek, młodzieniec, małolat, reg. pozn. chłopyszek
antonimy: (1.1) dziewczyna, panienka, panna, mężczyzna
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: chłopiec na posyłki, chłopiec do bicia
etymologia: od chłop ?
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) boy
- arabski: (1.1) وَلَدٌ (wálad) m
- białoruski: (1.1) хлапец m, хлопец m
- chorwacki: (1.1) dječak m
- czeski: (1.1) kluk m, chlapec m, hoch m
- dolnołużycki: (1.1) gólc m
- duński: (1.1) dreng w
- esperanto: (1.1) knabo
- francuski: (1.1) garçon m
- górnołużycki: (1.1) hólc m
- grecki: (1.1) αγόρι n
- hiszpański: (1.1) chico m, muchacho m
- islandzki: (1.1) drengur m, piltur m
- japoński: (1.1) 少年 (shōnen)
- niemiecki: (1.1) Junge m
- norweski (bokmål): (1.1) gutt m
- rosyjski: (1.1) мальчик m
- szwedzki: (1.1) pojke w
- tetum: (1.1) mane-oan
- ukraiński: (1.1) хлопець m
- wilamowski: (1.1) büw
- włoski: (1.1) ragazzo
