era
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] era (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu.
- (1.2) jednostka podziału dziejów Ziemi; zob. też era w Wikipedii
odmiana: (1.1-2) lp er|a, ~y, ~ze, ~ę, ~ą, ~ze, ~o; lm er|y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) age
- białoruski: (1.1) эра f
- duński: (1.1) æra w
- litewski: (1.1) era
- niemiecki: (1.1) Zeitrechnung f, Ära f
- rosyjski: (1.1-2) эра f
- ukraiński: (1.1-2) ера f
[edytuj] era (język litewski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) era
odmiana: (1.1) lp era, eros, erai, erą, era, eroje; lm eros, erų, eroms, eras, eromis, erose
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zob. też : Indeks:Litewski - Kalendarz i czas
[edytuj] era (język hiszpański)
wymowa: IPA: ['e.ra]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) época, etapa; (1.2) campo, terreno
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) łac. aera; (1.2-3) łac. arĕa
uwagi:
