systematyczny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

systematyczny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌsɨstɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ], AS[systẽmatyčny], zjawiska fonetyczne: nazal. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) wykonywany lub zdarzający się regularnie
(1.2) wykonywany starannie
(1.3) wykonany metodycznie, w sposób uporządkowany, według schematu
(1.4) biol.  dotyczący systematyki roślin lub zwierząt[1]
odmiana:
(1.1-3)
(1.4)
przykłady:
(1.1) Dzięki tegorocznym systematycznym opadom turyści zachwyceni bujną roślinnością w parku.
(1.2) Systematyczne sprzątanie zaowocowało pustką na placu.
(1.3) Tylko systematyczna nauka przynosi dobre wyniki.
(1.4) W indeksie rośliny ułożone według nazw systematycznych.
składnia:
kolokacje:
(1.4) nazwa systematyczna
synonimy:
(1.1) cykliczny, regularny
(1.2) staranny
(1.3) metodyczny, planowy, zorganizowany
antonimy:
(1.1) przypadkowy, losowy
(1.3) chaotyczny, niesystematyczny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  systematyzacja f , system m , systematyczność f , systematyka f 
przysł.  systematycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1-3) przymiotnik "systematyczny" jest stopniowany także w sposób regularny: st. wyższy  systematyczniejszy; st. najwyższy  najsystematyczniejszy
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło systematyczny w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.