pierwiastek
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] pierwiastek (język polski)
wymowa: IPA: [pʲɛrˈvʲastɛk] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) chem. substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); zob. też pierwiastek chemiczny w Wikipedii
- (1.2) mat. liczba, która po podniesieniu do danej potęgi, jest równa liczbie pierwiastkowanej
- (1.3) mat. miejsce zerowe funkcji
odmiana: lp pierwiast|ek, ~ka, ~kowi, ~ek, ~kiem, ~ku, ~ku; lm ~ki, ~ków, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki
przykłady:
- (1.1) Mangan jest pierwiastkiem chemicznym o symbolu Mn i liczbie atomowej 25.
- (1.2) Pierwiastek arytmetyczny stopnia drugiego nazywany jest pierwiastkiem kwadratowym.
- (1.3) Proszę obliczyć wszystkie pierwiastki tego wielomianu.
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ kwadratowy/sześcienny; wyciągać pierwiastek z czegoś; (1.3) pierwiastek funkcji/wielomianu, pierwiastek jednokrotny/dwukrotny/...
synonimy:
antonimy: (1.2) potęga
wyrazy pokrewne: przym. pierwiastkowy; czas. pierwiastkować
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: pierwiastek 1.2 oznaczany jest symbolem ![\sqrt[n]{x}](http://upload.wikimedia.org/math/5/e/4/5e4352778f3b156f05ef056f9793ec36.png)
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) element; (1.2) root
- duński: (1.1) grundstof n
- francuski: (1.1) élément m
- hiszpański: (1.1) elemento m
- holenderski: (1.1) element n; (1.2,3) wortel m
- islandzki: (1.1) frumefni n (1.2) rót f
- niemiecki: (1.1) Element n; (1.2,3) Wurzel f
- rosyjski: (1.1) химический элемент m; (1.2) корень m
- szwedzki: (1.1) grundämne

