grono

grono (język polski)

grono (1.1) zapalonych bębniarzy

grono (1.2) kwiatu konwalii

winne grona (1.3)

wymowa:

IPA: [ˈɡrɔ̃nɔ], AS: [grõno], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) grupa ludzi połączonych czymś wspólnymi zainteresowaniami, przyjaźnią itp.

(1.2) bot. botanika typ kwiatostanu i owocostanu złożony z osi głównej i odchodzących od niej osi bocznych

(1.3) pot. potocznie kiść niedużych owoców

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	grono	grona
dopełniacz	grona	gron
celownik	gronu	gronom
biernik	grono	grona
narzędnik	gronem	gronami
miejscownik	gronie	gronach
wołacz	grono	grona

przykłady:

(1.1) Od lat jeździmy na majowe wycieczki w tym samym gronie towarzyskim.

(1.2) Konwalia majowa wytwarza kwiatostan w kształcie grona.

(1.3) Wracając z dziadkowego sadu zrywaliśmy grona czerwonych i białych porzeczek.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik winogrono n rodzaj nijaki, gronostaj mrz rodzaj męskorzeczowy/mzw rodzaj męskozwierzęcy

przym. przymiotnik gronowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

hasło grono w: sjp.pl.